Tower of Song

tips 'n tricks voor singer/songwriters

8 tips tegen een Writer’s Block

Vandaag een gastblog van Chris KokChris is singer/songwriter en docent Songwriting aan de DSOPM in Amsterdam. Zijn boek over songwriting is gratis online te lezen. Op Tower of Song heeft hij vandaag 8 tips voor je, tegen iets waar we allemaal wel eens tegenaan lopen: een Writer’s Block.

Door: Chris Kok

Vrijwel iedereen die liedjes schrijft maakt het wel eens mee: het schrijven gaat niet meer. Je hebt geen inspiratie. De liedjes die je wel schrijft, vind je maar niks. Je dwingt jezelf keer op keer het te proberen, maar ergens zit een blokkade: de gevreesde Writer’s Block.
Meestal gaat het vanzelf weer weg. Als dit echter niet gebeurt, is het wellicht tijd om het probleem eens goed onder de loep te nemen. In dit artikel leg ik uit wat een writer’s block precies is, en hoe je er voor eens en voor altijd van af komt.

Wat is een Writer’s Block?

Writer’s Block is een verzamelterm voor alle vormen van psychologische blokkades die de kraan van je creativiteit dichtdraaien. Deze blokkades hebben verschillende oorzaken. Ga bij jezelf na welke van de volgende je herkent, en gebruik de tips om ervan af te komen.


  1. Gun Jezelf Tijd, Ruimte en Energie

Je hebt te weinig tijd, de televisie staat te hard, je telefoon gaat steeds af, je hebt honger… Er zijn duizenden dingen die je kunnen afleiden van het schrijven.

Oplossing: gun jezelf tijd, ruimte en energie! Verschillende artiesten hebben verschillende manieren van werken. Om productief te kunnen zijn, moet je een werksituatie creëren die voor jou werkt. Dat betekent dat je (genoeg) tijd moet vrijmaken, een plek moet hebben waar je niet wordt gestoord, telefoon en internet uitschakelt en van tevoren wat hebt gegeten zodat je genoeg energie hebt.

“The accepted narrative that the rock and roll singer is driven by desire and demons, and out bursts this amazing, perfectly shaped song that had to be three minutes and 12 seconds. This is the romantic notion of how creative work comes to be, but I think the path of creation is almost 180 degrees from this model.”

– David Byrne


2. Mik niet op perfectie

Angst om te falen, angst om een slechte (of erger nog – een middelmatige) kunstenaar te zijn: het is de voornaamste reden waarom mensen stoppen met dingen maken. Als je niets maakt, kun je ook niets slechts maken. Als je niets af maakt, behoudt alles immers zijn potentie voor perfectie.
De angst uit zich, behalve in uitstel, ook in zelfkritiek. Elk idee wat je hebt, schiet je bij voorbaat al af, omdat het niet meteen geweldig lijkt.

Oplossing: heb moed! Blijf jezelf eraan herinneren waarom je dit doet. Je doel moet niet zijn om iets briljants te maken, maar om iets te maken. Schrijf omdat het leuk is, en een stuk minder geld kost dan een psycholoog.
Zelfkritiek kan natuurlijk heel  nuttig zijn. Het is heel goed dat je kritisch bent over je werk, dat is wat je een goede kunstenaar maakt. Maar geef deze kritiek nadat je iets hebt afgemaakt, en vooral niet daarvoor!

“One of the hardest things of all is to start. Just sitting down and getting over your own intimidations. Every professional songwriter I know – people who do it 100% for their living – is terrified every time they sit down to write. You’re always convinced that your next song is going to be your last, or that it’s going to be your worst, or that you’ll never be able to write anything as good as your hit. It’s a constant terror. I think all artists live in a constant state of terror. And part of our job is to know our own chaos well enough to be able to make sense of it when you can.”

– Janis Ian
  1. Vergelijk jezelf niet met anderen

Het stomste wat je kunt doen, is je afvragen waarom je niet zo goed / productief / succesvol / mooi / interessant / origineel bent als iemand anders. Dit kan je creativiteit compleet verlammen.

Oplossing: vergelijk jezelf niet met andere artiesten. Laat je door hen inspireren, maar wees je bewust van wie jij bent. Verwacht niet dat jouw stem kan wat die van Beyoncé kan. Verwacht niet dat je zo briljant en veel schrijft als Bob Dylan. Jij bent je eigen persoon, met je eigen talenten, zwaktes, omstandigheden en persoonlijkheid. Je bent uniek, en jouw liedjes zullen dit ook zijn. Focus op je sterke kanten en werk aan de zwakke. Wees eerlijk tegen jezelf over wie en wat je bent!
Originaliteit is zeker iets om naar te streven, maar vergis je niet: kunst is gebaseerd op het recyclen van bestaande ideeën.

“I’d never compare myself to Freddie Mercury because I look up to him far too much.”

– Mika
  1. Zoek inspiratie

De meest genoemde reden waarom mensen niet schrijven is een gebrek aan ‘inspiratie’. Ze weten niet waar ze over moeten schrijven. Ze spelen steeds maar weer dezelfde akkoorden. Ze wachten en wachten, maar de inspiratie wil maar niet komen.

Oplossing: als je geen inspiratie hebt, moet je het gaan halen. Er zijn ontelbare bronnen van inspiratie om je heen, je hoeft er alleen maar bewust van te worden. Alles kan je inspireren, van een vreemdeling op straat tot een goeie film.

“You can’t wait for inspiration. You have to go after it with a club.”

– Jack London
  1. Ga terug naar de essentie

Soms kom je midden in het schrijven van een lied vast te zitten. Je hebt geen idee waar je heen moet, wat je moet vertellen. Je hebt iets wat werkt, maar het is niet af, en je hebt geen idee hoe je verder moet.

Oplossing: als je midden in je liedje vast komt te zitten, moet je misschien worden herinnerd aan (of simpelweg besluiten) waar het eigenlijk over gaat. Wat vormde de aanzet van dit liedje? Was het een beat die je tof vond, was er iets wat je wilde zeggen? Stel vast wat het liedje moet ‘zeggen’, kijk dan wat het al zegt, en wat er nog gezegd moet worden. Misschien zegt het wel helemaal niets, en kun je beter iets nieuws beginnen.
Goed om te onthouden: je hoeft niet heel veel passie te hebben voor het liedje wat je aan het schrijven bent, om het af te kunnen maken. Echter, als je dat wel hebt, is het proces en het resultaat des te mooier.

“To be successful, the first thing to do is fall in love with your work.”


- Sister Mary Lauretta
  1. Zet een deadline

Als je denkt ‘tja, dit liedje kan ik ook later afmaken’, of ‘ik heb vandaag niet zo’n zin in schrijven, komt morgen wel weer’, dan kan het voorkomen dat ‘later’ of ‘morgen’ nooit komt, en je dus niets produceert.

Oplossing: zet een deadline voor jezelf. Of het nu een opnamesessie is, of een optreden, of een afspraak met een andere songwriter. Er is geen betere manier om jezelf te motiveren dan het idee dat je anderen of jezelf teleurstelt door een deadline te missen!

“I love deadlines. I like the whooshing sound they make as they fly by.”

– Douglas Adams
  1. Gooi je liedjes de wereld in

Als je liedjes in een la belanden (of een mapje op je computer) nadat je ze hebt geschreven, kan het zijn dat je de motivatie verliest om ze überhaupt te schrijven. Sommige mensen maken liedjes voor zichzelf en hebben absoluut niet de behoefte ze met de wereld te delen. Voor de meeste mensen is het echter leuk en belangrijk om ze een publiek te geven.

Oplossing: doe optredens, zet je liedjes online, maak video’s, doe wat je wil, maar zorg dat je feedback krijgt! Reacties zijn ontzettend motiverend. Ze kunnen je veel leren over hoe anderen (jouw) muziek ervaren. Als songwriter heb je een totaal ander beeld van je eigen werk.
Je hoeft niet eens altijd met iemand te praten over je werk om feedback te krijgen. Simpelweg je eigen muziek luisteren waar iemand anders bij is, stelt je in staat het door hun oren te horen.
Helaas kun je ook negatieve reacties krijgen. Soms heb je hier wat aan. Soms zijn het gemene, nutteloze opmerkingen. Hiervoor zul je dus wel een dikke huid moeten ontwikkelen. Vergeet niet dat smaken verschillen.

“The people who are listening did not write the song. You have to learn how to listen as a listener. You have to shed attachment to things. Bouncing things off of people is so important to me. When I write something, no matter how abrupt it is, I send it to friends. I need feedback. A lot of younger bands will have a one minute intro before any singing comes in, and you’re like, “Dude, I’m bored. I’m bored!” And they’re like, “But dude, it’s so cool because it changes here, it does this.” Like, no, I didn’t get that from it, and nobody else is gonna get it from it.“

– Anthony Raneri
  1. Neem een pauze

Soms zie je door de bomen het bos niet meer. Je bent verdwaald in een woud van woorden en akkoorden, en het proces wordt vervelend. Je vindt het niet meer leuk.

Oplossing: neem een pauze! Ga naar buiten, ga wandelen in het park. Doe een dutje, neem een douche. Eet een boterham. Ga je instrument oefenen, speel wat covers. Dit zijn vaak de momenten dat je de beste ideeën krijgt, omdat je onderbewuste de kans krijgt om de problemen met je liedje op te lossen. Soms moet je gewoon wat afstand nemen om te zien wat je nu eigenlijk hebt.
Als je heel veel aan het schrijven bent geweest, moet je misschien wat langer pauzeren. Dwing jezelf een maand niet te schrijven. Je zult met ongekend enthousiasme terugkeren naar je instrument!
Je kunt ook een tijdje een andere kunstvorm proberen. Schrijf een kort verhaal, of maak een schilderij. Doe een acteerworkshop, ga beeldhouwen. Dit kan wonderen doen voor je creatieve geest! En wie weet, misschien vind je het stiekem wel veel leuker dan liedjes schrijven.

“I’d spent five hours that morning trying to write a song that was meaningful and good, and I finally gave up and lay down. Then, “Nowhere Man” came, words and music, the whole damn thing, as I lay down… Songwriting is about getting the demon out of me. It’s like being possessed. You try to go to sleep, but the song won’t let you. So you have to get up and make it into something, and then you’re allowed sleep.“

– John Lennon

Als je deze tips opvolgt, zou je in principe nooit meer last moeten hebben van writer’s block. Vergeet niet om ze regelmatig weer terug te lezen! Als je toch vast blijft zitten, stuur me dan gerust een berichtje of laat een reactie achter onder dit artikel, dan kijk ik of ik je kan helpen.

Voor meer uitleg over writer’s block en andere aspecten van songwriting, bezoek Chris’ website: Songwriting GuideVeel schrijfplezier!

“I’m not convinced that there’s any such thing as “writer’s block.” I suspect that what we like to call “writer’s block” is actually a failure of nerve or a failure of imagination, or both. If you’re willing to take chances, risk ridicule, and push the envelope, and if you’ve managed to hold on to your imagination (the single most important quality a writer can possess, even slightly more important than an itchy curiosity and a sense of humor), then you can dissolve any so-called block simply by imagining extraordinary, heretofore unthinkable solutions, and/or by playing around uninhibitedly with language. You can imagine or wordplay your way out of any impasse. That’s assuming, of course, that you’re talented in the first place.“

– Tom Robbins

 

146715612516_337PipBlom075

Het schrijfproces van Pip Blom: “Niet elke minuut hoeft iets concreets op te leveren, het is het belangrijkst dat je ermee bezig bent.”

In deze serie bevragen we figuurlijke bewoners van de ‘Tower of Song’ naar hun schrijfproces. Waarom begonnen ze met het schrijven van liedjes? En klopt het beeld van de ‘getormenteerde kunstenaar’? Vandaag bijten we de spits af met Pip Blom.

Lees hier het eerste deel van het interview, waarin Pip vertelt hoe ze begon met het schrijven van liedjes en hoe dat haar het afgelopen jaar op radio, televisie, festivals en naar Engelse en Nederlandse podia bracht.

Pip Blom bracht afgelopen jaar zeven liedjes uit: vier singles in februari (Skippy Still Remains, Truth, Misty from Heaven en Hours) en een E.P. met drie liedjes (Are We There Yet?). Alle songs nam ze zelf, thuis, op. We leggen Pip enkele keuzes voor:

Routine of wachten op inspiratie?
Pip met bandlid Tender in de oefenruimte

Pip met bandlid Tender in de oefenruimte

“Voor het schrijven van een liedje moet ik echt gaan zitten, het komt niet vanzelf in me op. Vorig jaar stelde ik mezelf het doel om in anderhalve maand tijd zes liedjes af te hebben. Een periode heb ik vijf dagen per week, dagelijks van negen tot vijf, in mijn studio zitten bouwen aan mijn liedjes. Nu probeer ik drie dagen in de week in mijn eentje te schrijven. Mijn doel is om elke drie dagen één liedje opgenomen te hebben. In de dagen daaromheen regel ik dingen voor mijn muziek, werk ik en treed ik op.

Waar schrijf je?

“Boven in ons huis heeft mijn vader, die ook muzikant is (zie deel 1 van het interview met Pip, red.), een studio ingericht. Het is een geïsoleerde kamer met een goede computer met opnameprogramma Logic, microfoons, een versterker en een interface. Er staat geen drumstel, ik gebruik de drumfunctie in Logic, of MIDI. In de studio werk ik een idee uit om het daarna naar mijn band mee te nemen, en te kijken hoe we het live kunnen spelen.”

De Rijdende Rechter

Omdat je heel veel hebt geprobeerd, is het nooit zonde geweest van je tijd. Niet elke minuut hoeft iets concreets op te leveren, het is het belangrijkst dat je ermee bezig bent.”

Hoe ziet een schrijfdag eruit?

“Op een typische studiodag pak ik mijn gitaar en zet ik een televisieprogramma aan, De Rijdende Rechter bijvoorbeeld. Dan ga ik een tijdje zitten klooien op mijn gitaar. Als ik iets hoor wat ik cool vind, stop ik het programma en ga ik verder met het net bedachte lijntje, zonder afleiding. Soms duurt dat heel lang voordat er iets komt, soms gaat het heel snel.

Als ik vastloop, vind ik dat ik moet volhouden, maar meestal ga ik even buiten lopen, om het na een half uurtje weer te proberen. Als het dan nog steeds niet lukt, raak ik wel gefrustreerd en ga ik boos iets anders doen, in de hoop dat het de volgende dag beter gaat. Maar ik probeer daar wel heel erg doorheen te duwen. Soms ben je geïrriteerd en lukt het niet, maar luister je de volgende dag je opnames terug en blijkt er toch iets moois bij te zitten. Omdat je heel veel hebt geprobeerd, is het nooit zonde geweest van je tijd. Niet elke minuut hoeft iets concreets op te leveren, het is het belangrijkst dat je ermee bezig bent.

Pip Blom

Twee keer per week oefen ik met de band de hele set. Meestal duurt het een maand voordat een lied er goed in zit en iedereen het ontspannen kan spelen. Voor ons laatste optreden in Paradiso moesten we een set spelen van 45 minuten, maar we hadden maar 30 minuten aan liedjes. De druk om snel nieuwe liedjes te spelen en te oefenen werkte goed, we bleven heel scherp want het moest zo goed mogelijk gaan. Een bepaald soort urgentie is altijd belangrijk om iets te doen, waarom zou je er anders aan beginnen?”

Tekst of muziek?

“Het belangrijkste aspect in een liedje vind ik de melodie. Het hoeft geen catchy popmelodie te zijn à la Bruno Mars, maar wel een lijn die in je hoofd blijft zitten. Ook de stem vind ik belangrijk; als ik een stemgeluid niet goed trek, houdt het voor mij op. De tekst vind ik ondergeschikt, al moet het niet zo slecht zijn dat het stoort. Teksten maak ik dan ook pas op het allerlaatste. Dan heb ik de zangmelodie al opgenomen met een brabbeltaal van bestaande woorden die lekker klinken. Daarmee ga ik puzzelen: hoe krijg ik het passend, maar ook zo dat het lekker loopt?” 

Mijn doel is om elke drie dagen één liedje opgenomen te hebben.”

Wanneer is een liedje ‘af’?

“Dat vind ik een moeilijke vraag. Je kan bijvoorbeeld een eindeloze hoeveelheid effecten over je song gooien, of heel lang ergens aan prutsen. Daarom zoek ik een beperking in tijd. Ook laat ik het aan mijn ouders, broertje, vriend en de band horen. Je kan het wel alleen doen, maar het is fijn van anderen feedback te krijgen.”

Haat-liefde-verhouding
The making of ‘Taxi Driver’: hoe kwam dit lied tot stand?

“Bij dit lied ben ik begonnen met het aanzetten van een drumloop. Welk tempo ik instel, is natte vingerwerk. Vervolgens begon ik met het couplet: eerst de gitaar, daarna de zang. Daarna volgde het refrein. Met het maken van een bridge heb ik een haat-liefde-verhouding. Je ‘hoort’ een bridge te schrijven om iets anders te doen in je lied, maar het voelt vaak geforceerd. Ik ben niet het type dat dan opeens los gaat op gitaar. Soms kies ik er daarom voor om geen bridge te schrijven.

Toen de structuur af was, heb ik de drums aangepast en de basgitaar opgenomen. Als laatste schreef ik de tekst. Vlak voordat ik Taxi Driver schreef, waren we op vakantie in Glasgow. Waar ik in Nederland taxichauffeurs vaak niet zo sympathiek vind, vond ik ze daar heel leuk. Tijdens die vakantie besloot ik daar iets mee te doen in een lied.

De opname die op Spotify staat is de versie die ik zelf thuis opnam voordat ik er met mijn band mee bezig ging, maar dan gemasterd, zodat het beter klinkt. Alle instrumenten heb ik zelf ingespeeld en opgenomen.”

Vind je kennis van muziektheorie belangrijk?

“Ha, deze discussie heb ik wekelijks met mijn bandleden. Mijn broertje en ik weten niets van theorie en vinden het ook helemaal niet belangrijk. Mijn drummer en bassist hebben heel veel kennis. Ik snap wel goed waarom het handig is hoor; voor de communicatie. Maar schrijf je betere liedjes als je kennis hebt van theorie? Nee. Ik kan me goed voorstellen dat het makkelijker wordt, maar ook dat het denken in een keurslijf je belemmert. Ik ben soms eindeloos aan het zoeken naar dingen die bij elkaar passen en wil dan niet met de theorie bezig zijn. Daarbij vind ik de zoektocht veel te leuk; je verrast jezelf.

Ik ben er nu wel mee bezig, omdat het in band-repetities handig is. Ik weet nu bijvoorbeeld dat de eerste twee tonen van ons volkslied het interval ‘kwart’ zijn.“

Geluid is zo bepalend, het kan veel toevoegen of afdoen aan je liedje. Daar wil ik meer over leren.”

Heb je een muziekopleiding gevolgd?

“Ik heb toelating gedaan tot de Popacademie en een recording-cursus bij LalaLab gevolgd, omdat ik meer wilde leren over geluid en de trucs die je kan toepassen als je aan het opnemen bent. Laatst had ik bijvoorbeeld een gesprek met producer Simon Akkermans, hij gaf een tip: “Zet eens je versterker in een kamer met de deur dicht, en je microfoon voor die deur.” Dat soort adviezen vind ik vet en ga ik vaak gelijk proberen. Geluid is zo bepalend, het kan veel toevoegen of afdoen aan je liedje. Daar wil ik meer over leren.

De reden om me in te schrijven voor de muziekopleiding in Leeuwarden was dat ik op zoek was naar andere mensen om muziek mee te maken. Dat ging toen niet door, maar uiteindelijk heb ik die mensen grappig genoeg gevonden in Amsterdam.”

Co-writing of alleen schrijven?

“Ik heb weleens met anderen samen geschreven, maar ben dan snel niet goed op mijn gemak en klap dicht. Dan heb je niks aan mij. We hebben nog niet met de band geprobeerd te schrijven, maar we zijn dan ook nog maar een half jaar bezig.

Hoe fijn ik het ook vind om het zelf te doen, ik sta er wel voor open met anderen te werken.”

De Wereld Draait door en het cliché van de gepijnigde kunstenaar
Waar ben je liever, in de studio of op een podium?

Pip Blom“Ik ben niet ‘geboren op een podium’. Ik voel me meer op mijn gemak als ik thuis in mijn studio liedjes aan het maken ben. Als het goed gaat vind ik optreden heel erg leuk, als het niet goed gaat, zit ik er lang mee in mijn maag. Maar nu ik het steeds minder eng vind, begin ik het steeds leuker te vinden. Maar laatst, toen ik mocht spelen in De Wereld Draait Door, werd ik wel weer overvallen door de zenuwen, mede door het lange wachten voor de uitzending.”

Ben je bezig met je publiek als je schrijft?

“Het belangrijkste vind ik dat ik het zélf tof vindt. Je hoopt natuurlijk altijd dat iemand anders er iets in ziet, echter, als dat niet zo is, is dat jammer, maar dan heb ik in ieder geval iets gemaakt waar ik zelf blij mee ben.

En als niemand het mooi zou vinden? Dan zou ik zelf muziek blijven maken, ik weet alleen niet of ik het dan online zou zetten.”

Heb je als songwriter verdriet of strijd nodig om mooie liedjes te schrijven?

“De vraag of je verdriet nodig hebt om tot mooie muziek te komen vind ik heel ingewikkeld. Het beeld van de gepijnigde kunstenaar vind ik cliché, daar geloof ik niet in. Iedereen heeft wel periodes waarin het niet zo goed gaat. Er zijn heel veel mensen met een vervelend leven die goede muziek maken, maar ook heel veel mensen met een prima leven die ook goede muziek maken. Het lijkt me niet dat creativiteit afhangt van je geluk.”

Het belangrijkste vind ik dat ik het zélf tof vindt. Je hoopt natuurlijk altijd dat iemand anders er iets in ziet, echter, als dat niet zo is, is dat jammer, maar dan heb ik in ieder geval iets gemaakt waar ik zelf blij mee ben.”

Welk liedje had je zelf geschreven willen hebben?

“Poeh, heel veel liedjes! Zo vind ik Tainted Love van Soft Cell bijvoorbeeld geweldig. Van de Parquet Courts vind ik alles tof, van The Breeders vooral het album Last Splash. Blur bewonder ik omdat ze me muzikaal inspireren. Ook tekstueel vind ik het interessant om te zien hoe andere artiesten teksten schrijven en spelen met woorden.

Hoe ziet een gemiddelde week er voor je uit?

“Naast schrijven, optreden en de zakelijke kant daarvan, werk ik drie avonden in de week bij een bedrijf dat de autocue verzorgt voor Fox Sports, daar verdien ik mijn geld mee. Tien minuten voor een uitzending krijg ik een tekst die ik als een malloot moet opmaken voor de nieuwspresentator. Het is leuk werk en ik kon er terecht na een oproepje voor betaalde klussen op Facebook en mijn blog. Daarvoor paste ik op, maar dat was in de weekenden en dan moet ik nu vaak optreden.
Daarnaast ga ik veel naar concerten, in bijvoorbeeld Paradiso, Bitterzoet, Tolhuistuin, Melkweg of OT301.”

Wat is je advies voor mede-songwriters?

“Ik heb veel geluk gehad, omdat mijn liedjes snel zijn opgepikt (verwijzing naar blog). Mijn advies: ga het eerst zelf doen. Zoek niet meteen een label, maar neem de tijd om uit te zoeken wat je wil en om ervaring op te doen. Het belangrijkste is de muziek te maken die je zelf vet vindt. Als je dat niet doet, waarom zou iemand anders het dan cool vinden? Succes komt dan vanzelf, of niet, maar dan ben je in ieder geval blij met wat je gemaakt hebt.”

Het belangrijkste is de muziek te maken die je zelf vet vindt. Als je dat niet doet, waarom zou iemand anders het dan cool vinden?”

Pip heeft meer tips voor singer-songwriters. We behandelen ze in een volgende post. Op de hoogte blijven? Laat je e-mailadres achter:


 

 

Friyay! Overzicht van week 6

Waarschuwing vooraf: afgelopen week bracht op muziekgebied wat verontrustende artikelen. Laten we het overzicht vandaag beginnen met het meest pessimistische bericht, dan kan het alleen maar beter worden. Toch? Dan sluiten we af met een tip hoe je wél geld kan verdienen met je muziek:

  • Dit visuele verhaal laat zien hoe weinig acts de top halen. Amerikaanse site The Pudding onderzocht de New Yorkse muziekscene en kwam tot schokkende conclusies. Van de 7.000 bands die ze analyseerden, komen er maar 400 verder dan één of meerdere optredens in kleine zaaltjes. (via NRC)
  • Maar wellicht hebben sommige bands dat aan zichzelf te danken? Zo zegt Claire Mas (Communion Music) in dit interview, over veelgemaakte fouten in muziekmarketing (via de fijne EHPO nieuwsbrief):

    People complain about ‘there’s no money in music’. Have you tried clicking on your links on your phone? I can’t buy your tickets!”

  • Maar na dit interview vraag je je af of je wel op tour zou willen:

    Being an artist sucks – I’m just going to be honest. Performing is amazing; touring is horrible.
    There’s not one singer who enjoys touring because voices aren’t meant for it. It’s like asking a marathon runner to run a marathon six days a week.”

  • Toe aan wat leuker nieuws? Diensten om muziek te streamen hebben eindelijk meer betalende leden dan Netflix.
  • Er zijn meerdere redenen te bedenken om je net geschreven lied in te korten. Een hogere kans om op een Spotify-playlist te komen is daar nu één van.
  • We eindigen met een blik op de toekomst. Hoe je dan anno 2017 wél geld kan verdienen aan je muziek? Na een bezoek aan de Tolhuistuin, aanstaande maandagavond, weet je meer: ‘Music Pitch: Making money in 2017‘.

Heb jij deze week interessante artikelen, nieuwsberichten of mooie interviews gelezen die hier nog niet tussen staan? Laat je tip achter in de reacties!

channah_67

Waarom ik een ‘Singer-songwriter Opleiding’ begin

Begin 2017 gaat voor mij een langgekoesterde wens in vervulling: na vele cursussen, workshops en masterclasses ontwikkeld en gegeven te hebben in de afgelopen zeven jaar, begint er in maart iets nieuws: een jaaropleiding ‘Singer-songwriter’! Een opleiding die ik met veel plezier en liefde heb opgezet voor LalaLab. Er werken een paar fantastische docenten en goeie singer-songwriters aan mee, zoals Gerhardt en Margriet Sjoerdsma (de andere toffe namen maak ik in de komende weken bekend). De afgelopen tijd kreeg ik vaak de vraag waarom ik hiermee begonnen ben en waarom dit een droom is die uitkomt, en daar geef ik vandaag graag een antwoord op. Daarvoor gaan we terug naar een paar jaar geleden.

Er wordt weleens gedacht dat kunnen leven van de muziek vooral een kwestie is van ‘veel geluk hebben’. Het is in ieder geval iets wat ik vaak hoorde in de aanloop naar mijn cd-presentatie in Paradiso, in 2013. Maar ook bijvoorbeeld nadat Anouk meegeschreven had aan één van mijn liedjes, in 2009. Of na het winnen van compositiewedstrijden. Natuurlijk heb ik geluk gehad met de prachtige mensen die ik heb mogen ontmoeten en die al die successen mede mogelijk maakten, en daar ben ik dan ook nog elke dag dankbaar voor. Maar is dat alleen maar een kwestie van ‘geluk hebben’? Is het hebben van succes in de muziek niet vooral een kwestie van het maken van heel hard werken? En van het maken van de juiste keuzes, maar ook van het hebben van de juiste begeleiding?

Valkuilen en missers – en hoe ze te voorkomen
Singer-songwriter Channah in Paradiso

Paradiso, 2013. Foto: Sander de Goede

Al kan het soms zo lijken, mijn carrière en behaalde doelen zijn nooit vanzelf gegaan. Zo heb ik jaren ‘gezocht’ naar mijn stem, naar de goede techniek, mijn mogelijke bereik en klank. Daarbij heb ik heel wat docenten versleten, soms met groot, en soms met destructief effect. Op die manier leerde ik het belang van een goede coach.

Ook het spelen met een band, is me niet met de paplepel ingegoten. Ik zie mezelf nog staan, op de eerste dag op het conservatorium, met vier stoere rockers met wie ik samen een liedje zou moeten schrijven. Ik stond te trillen als een rietje. Inmiddels snap ik waarom er die eerste dag geen liedje uit mijn vingers kwam.

Singer-songwriter Channah op 3FM

Live op 3FM. Foto: Jurren Mekking

Teksten, performance, schrijven in opdracht: het was dikwijls een gevecht. Met medemuzikanten, met docenten, maar vooral: met mezelf. Onzekerheid, blackouts op het podium, een overslaande stem, een valse gitaar in een live televisie-uitzending: het is me – helaas – allemaal overkomen. Jarenlang heb ik mijn eigen weg gezocht, langs docenten, studies, boeken, managers, muzikanten. Soms was ik compleet verdwaald.
Maar soms moet je de weg kwijtraken om hem weer opnieuw te vinden, en nu, elf jaar nadat ik fulltime voor de muziek gegaan ben, ben ik precies op de plek waar ik wil zijn. En zou ik zo graag andere singer-songwriters de vele valkuilen en missers besparen.

Ik zie mezelf nog staan, op de eerste dag op het conservatorium, met vier stoere rockers met wie ik samen een liedje zou moeten schrijven. Ik stond te trillen als een rietje.”

Nieuwe wereld

Toen ik in 2012 masterclasses volgde bij het Complete Vocal Institute begonnen vele adviezen en opmerkingen over mijn stemgebruik op hun plek te vallen en begon ik mijn techniek onder controle te krijgen. Toen stond ik al acht jaar regelmatig op het podium, maar er ging een nieuwe wereld voor me open.

In hetzelfde jaar vormde ik de band waar ik mijn debuutalbum mee opnam, en leerde ik hoe dat moest: een groep om je heen te hebben van ontzettend goede en stoere musici en je tegelijkertijd zelfverzekerd en sterk voelen. Vele opmerkingen, lessen en adviezen vielen op hun plek en lieten me inzien wat er eerder ontbrak.

In de jaren die volgden zette ik de opleiding op die ik zelf had willen doen.”

Singer-songwriter Channah

Paradiso. Foto: Sander de Goede

In het web van de lessen, workshops en masterclasses die ik volgde en de cursussen die ik gaf, zag ik in hoe je íedereen kunt helpen zijn/haar eigen stijl te vinden, ongeacht diens stijl, persoonlijke voorkeur, leeftijd, achtergrond en muzikale ervaring. Ook begon ik helder in te zien waarom het bij mezelf zo lang had geduurd. Ik begon te begrijpen welke vragen altijd onbeantwoord waren gebleven en wat ik had gemist. Ik begon te snappen welke begeleiding je als beginnende muzikant nodig hebt. Hoe ik kan anderen kan geven wat ik zelf gemist had. En hoe ik, met deze elf jaar aan ervaring, de wens kan vervullen een unieke toevoeging te bieden aan het onderwijzende, muzikale landschap in Nederland.  

Intensieve begeleiding voor singer-songwriters

In de afgelopen jaren ontwierp ik een jaartraject dat ik zelf gehad had willen hebben, toen ik begon. Eén voor één zette ik de eerste stappen om een opleiding te maken die ik zelf zou willen doen. En die ik nu anderen zou aanraden, om op een veilige en positieve manier een succesvolle carrière op te kunnen bouwen. Een opleiding waarin we uitgaan van het individu, om te kijken wat jíj nodig hebt. Daarom hebben we ervoor gekozen de groep klein te houden, zo weten we zeker dat je de intensieve begeleiding krijgt die je verdient. Door deze geconcentreerde aandacht kunnen we in een jaar ongelooflijk veel bereiken, zowel in je muziek als in je persoonlijke groei.

Een opleiding waarin we uitgaan van het individu, om te kijken wat jíj nodig hebt.”

Deze opleiding heb ik opgezet zodat liedjesschrijvers, ongeacht hun leeftijd, opleiding of ervaring, hun eigen stijl kunnen vormgeven, hun schrijftalent kunnen ontwikkelen en vol vertrouwen het podium op kunnen stappen, binnen tien maanden tijd. In een veilige groep, met een breed curriculum en ervaren, enthousiaste en kundige masterclass-docenten om je de weg te wijzen. Als ik anderen kan helpen hun stem te vinden en hun liedjes naar een hoger plan te trekken, dan was dat elke stap van mijn eigen zoektocht waard.

Bekijk hier de opleiding ‘Singer/songwriter’! Wil je met mij overleggen of de opleiding bij je past? Laat dan hier je gegevens achter.

P.S. Het gaat erg rap met de inschrijvingen en inmiddels zitten we bijna vol! Wacht dus niet te lang met het aangeven van je interesse!

 

Saturyay – Overzicht van week 3

De hoogste tijd voor een weekoverzichtje! Met deze week: manieren om nieuwe muziek te ontdekken, manieren om geld te verdienen met je muziek en een prachtig voorbeeld hoe je een gestolen gitaar terug kan krijgen:

  • Groot nieuws (in de eerste week van januari al): in Amerika is streaming in 2016 de primaire bron geworden om naar muziek te luisteren. Dag cd’s en downloads, hallo Spotify.
  • Bovengenoemde biedt met haar persoonlijke afspeellijsten – zoals Discover Weekly en Daily Mix – een prachtige ontdekkingstocht naar nieuwe muziektocht. Maar komt toch vaak dezelfde muziek voorbij of ben je toe aan wat nieuwe inspiratie. Rufus Kain zet voor De Correspondent 10 manieren om nieuwe muziek te vinden op een rij.
  • We gaan toch weer even terug naar Spotify, want er verscheen deze week een leuke playlist: de 25 Nederlandse beloftes voor komend jaar – jonger dan 25 jaar. En wie vinden we daartussen? Pip Blom! Afgelopen week verscheen er hier op Tower of Song een interview met Pip. Komende week verschijnt deel 2, waarin we ingaan op haar schrijfproces en Pip wat lastige keuzes voorleggen.
  • En als we dan toch bezig zijn met koffiedik kijken: 8 voorspellingen voor muzikale trends in 2017.
  • Ewout van der Linden (Music Motion) schreef een blogpost over geld verdienen met je muziek. Komende week geeft hij er ook een workshop over (tip!).
  • Weet je nog, hoe Dave Eggers eind 2017 een muzikale strijd aanging tegen Donald Trump? Dat project breidt hij nog iets verder uit. Afgelopen week lanceerde hij een playlist aan die in 4 jaar tijd 1.000 anti-Trump songs zal verzamelen.
  • We sluiten af met het meest hartverwarmende bericht dat je dit hele weekend zult lezen. Singer-songwriter Gerhardt (één van de masterclass-docenten tijdens onze songwriting-opleiding raakte eind vorig jaar zijn gitaar kwijt na een optreden. Op Twitter en Facebook riep hij iedereen op om uit te kijken naar zijn Gibson J100, maandenlang zonder succes. Maar wonderen bestaan, of nee, ontstaan:Schermafbeelding 2017-01-21 om 16.40.42Singer-songwriter Gerhardt
Pip Blom

Pip Blom: van Mooie Noten naar Glastonbury

In deze serie bevragen we songwriters – figuurlijke bewoners van de ‘Tower of Song’ – naar hun schrijfproces. Waarom begonnen ze met het schrijven van liedjes? En klopt het beeld van de ‘getormenteerde kunstenaar’? Vandaag bijten we de spits af met Pip Blom.

Vorig jaar ontmoette ik Pip tijdens een cursus opnametechniek, die ik gaf voor LalaLab. Samen met producer Hans Jong luisterden we naar de liedjes die ze thuis opgenomen had en we waren direct onder de indruk. Ze vertelde dat ze net was afgewezen voor de Popacademie en op zoek was naar kennis om haar spel en demo’s te ontwikkelen. Nu, een jaar later, is Pip Blom twee E.P.’s, heel wat optredens – waaronder bij De Wereld Draait Door – en 157.000 luisteraars op Spotify verder. Ze tekende een contract bij een Brits label en toerde in binnen- en buitenland. In januari a.s. staat ze op het fameuze Noorderslag.

Met een grote sporttas vol spullen komt de 19-jarige Pip Blom het café van het Volkskrantgebouw binnen. Ze is de hele dag op pad voor afspraken: met een tour op de planning als voorprogramma van de band Canshaker Pi, moet er veel geregeld worden. Waar huur je bijvoorbeeld een bandbus, als je nog geen jaar je rijbewijs hebt?

0006682546_10Boven een kop thee vertelt Pip hoe ze opgroeide in een muzikaal gezin, met een geluidstechnicus als moeder en een muzikant als vader. Maar muziek maken was lang geen dagelijkse bezigheid voor Pip:
“Toen ik acht was heb ik even op gitaarles gezeten, maar het was geen succes, er werd voornamelijk gekletst. Ik vond het leuk om mee te zingen met muziek, maar ik deed daar verder niets mee.”

Muziekwedstrijd en een gitaar met drie snaren

“Toen ik zestien was, zag ik een oproep langs komen voor Mooie Noten, een muziekwedstrijd in Amsterdam. In een impulsieve bui dacht ik: ik ga meedoen. Maar: ik had nog nooit een liedje gemaakt!
Thuis hadden we een kindergitaar staan die mijn vader via Kickstarter gekocht had, met drie snaren, een Loog. Je had drie liedjes nodig om je te mogen aanmelden voor Mooie Noten, dus heb ik toen drie simpele liedjes gemaakt op de Loog. Ik werd geselecteerd, maar had weer een probleem: ik had geen andere liedjes. In een recordtijd heb ik toen veertien liedjes geschreven, allen onder de twee minuten, waarmee ik meedeed aan de voorronde.
Ik heb nog nooit iets gedaan wat ik zo afschuwelijk eng vond als dit. Waar ben ik aan begonnen, waarom heb ik dit gedaan, dacht ik. Maar tegelijk vond ik het, gelijk die eerste keer, héél erg leuk. Ik bedacht me toen, als ik dit vaker doe, slijt de angst en blijft het plezier over. Zo raakte ik heel erg gemotiveerd om te blijven optreden én mocht ik door naar de halve finale in de bovenzaal van Paradiso, mijn vierde optreden ooit.”

Ik bedacht me toen, als ik dit vaker doe, slijt de angst en blijft het plezier over.”

“Daar is het begonnen. Maar al snel begon er iets te wringen. Ik luisterde zelf vooral naar harde bands, zoals Parquet Courts, bepaald niet de singer/songwriters die je bij Mooie Noten veel ziet. Ik vond het leuker om iets te maken waar ik zelf naar zou luisteren én om als meisje in een band te zitten, want dat zie je niet veel. In die zoektocht kwam ik uit bij de liedjes die ik nu maak, maar ik ben nog steeds bezig dat verder te ontwikkelen. Het is nog steeds niet waar ik wil dat het is.”

Pip Blom

Pip Blom groeide op tussen de muziek. “Mijn vader is absoluut een inspiratie, hij speelde in de punkband Eton Crop en heeft veel in Engeland opgetreden. Mijn moeder ging altijd mee, ze was geluidstechnicus bij de band. Ik hoorde als kind veel verhalen over toeren, en dat leek me heel erg cool. Inmiddels is mijn broertje Tender tweede gitarist in mijn band en zingt hij mee. Heel fijn, want we hebben dezelfde muzieksmaak en kunnen het goed met elkaar vinden. Gisteren gingen we kijken bij een optreden van mijn vader in de Concerto. Het lijkt me heel vet om ooit met zijn band op te treden.“

Op tour door Engeland

Hoewel Pip het opnemen van haar liedjes helemaal alleen doet, speelt ze live het liefst met een band.
“Ik word vaak gevraagd in mijn eentje te spelen, en heb het één keer gedaan, op festival Into The Great Wide Open, op Vlieland. Maar ik doe het bewust niet meer. Wanneer ik liedjes maak, werk ik vanuit Logic (een opnameprogramma, red.): eerst neem ik één gitaarspoor op, dan een tweede, dan de gitaarmelodie, en zo bouw ik het op. Het geheel maakt de sound die ik wil hebben. Waar een singer/songwriter zijn gitaarspel en zang verfijnt, focus ik me meteen op het totaal van een hele band. Daarbij voel ik me meer op mijn gemak als ik met een band op het podium sta.”

Waar ben ik aan begonnen, waarom heb ik dit gedaan, dacht ik. Maar tegelijk vond ik het, gelijk die eerste keer, héél erg leuk.”

Een optreden bij De Wereld Draait Door, gedraaid worden op BBC Radio: Pip heeft in korte tijd vele hoogtepunten mogen meemaken. Maar het allerleukste?
“Dat was het tourtje dat we deden in Engeland, afgelopen jaar. Het was de eerste keer dat we drie dagen achtereen speelden en kwamen met de band in een fijne flow. We hebben nog niet zoveel opgetreden, we zitten nu op veertien optredens. Hoe meer we optreden, hoe ontspannener we worden en hoe beter het gaat. Onze eigen release in de bovenzaal van Paradiso was ook erg tof, maar daar was ik zo zenuwachtig, dat maakte het qua plezier wat minder.”

Pip Blom x4Glastonbury

Nadat Pip in februari 2016 haar eerste liedjes op Spotify had gezet, ontstonden er veel vragen. Wanneer heb je een manager nodig? Hoe regel je optredens? Waar zijn labels goed voor? Om antwoorden te vinden en haar dichter bij haar doelen te brengen, begon ze een blog: ‘The Road to Glastonbury’.
De site staat bomvol interviews met medemuzikanten en mensen uit de muziekwereld, zo komen o.a. een manager, een plugger, een producer, een boeker en platenbaas Ferry Roseboom, medeoprichter van Excelsior Recordings, aan het woord. Ook geeft Pip de lezer een inkijkje in haar Spotify-cijfers en hoe ze duizenden luisteraars wereldwijd vergaarde.
“Nu ben ik te druk om te schrijven voor mijn blog, maar ik vond het heel leuk. Het was een goede manier om zelf heel veel te leren en mensen te leren kennen. Ik haat netwerken, maar op deze manier werkte het voor mij, omdat het puur vanuit interesse ontstond. Ik zou er graag weer meer tijd voor vinden.”

De toekomst

“Uiteindelijk wil ik ook met mijn band gaan opnemen, daar zijn we nu over na aan het denken. Maar ik vind het spannend om de studio in te gaan met een producer, omdat ik zelf een bepaald geluid voor ogen heb, ik wil het niet te clean hebben, bijvoorbeeld. Ik moet goed onderzoeken wie mijn idee deelt, omdat het zo verpest kan worden. Dat kost tijd.
Mijn droom is om over een jaar een eerste album uit te brengen bij een groot Engels of Amerikaans label, RoughTrade of Domino bijvoorbeeld. Tussendoor wil ik heel veel spelen in binnen- en buitenland. En uiteindelijk? Een tour in Japan, en spelen op het festival waar mijn blog naar vernoemt is: Glastonbury!”

In het volgende deel gaan we in op Pip’s schrijfproces: hoe begint ze aan een liedje? Hoe ziet een gemiddelde dag er voor Pip uit? En heb je verdriet nodig om te kunnen schrijven, of kennis van muziektheorie?
Op de hoogte blijven van deze blogs? Laat je e-mailadres achter:


De beste muziekdocumentaires op Netflix

Netflix is niet alleen een goudmijn voor mooie series en een gigantische hoeveelheid films, ook op muziekgebied zijn er pareltjes te vinden. Een overzicht van de beste muziekdocumentaires in het huidige Netflix-aanbod:

  1. What Happened, Miss Simone?

    what happenedEen gigantisch applaus, een aankondiging en nog meer applaus, waarna een frêle dame het podium op komt en een lange en diepe buiging maakt, met één knie in de lucht. Een lange, verdrietige blik naar het publiek die bijna een minuut hoort, een microfoon die rechtgezet wordt, een blaadje dat over de vleugel wordt verschoven, een glimlach. Het is de eerste, verstilde, scène in een documentaire over Nina Simone, die meerdere keren kippenvel veroorzaakt. In anderhalf uur wordt het levensverhaal verteld van een zangeres en songwriter die eigenlijk geen zangeres had willen worden. Prachtig en ontroerend.

  2. History of the Eagleshistory of the eagles

    “Hard werken. Tijd. Aandacht. Doorzettingsvermogen.”. Dat is het antwoord van de bandleden van The Eagles op de vraag naar hun succesformule. In twee boeiende en bevlogen uren krijg je een geschiedenislesje over het ontstaan, succes en het einde van The Eagles te zien. Niet alleen de vele bandwisselingen, ruzies en mooie momenten komen aan bod, het is ook een mooi kijkje in het schrijfproces van de mannen. Zo vertelt frontman Glenn Fry hoe hij liedjes begon te schrijven na een advies van songwriter Bob Seger:

    Als je succes wilt hebben, moet je je eigen nummers schrijven.” Ik zei: “Maar wat als ze slecht zijn?”. Hij zei: “Ze zullen slecht zijn. Maar blijf schrijven, blijf schrijven. Uiteindelijk schrijf je een goed nummer.”

    Hierna leerde Fry schrijven van Jackson Browne: door het plafond hoorde hij van deze onderbuurman hoe hij een couplet twintig keer speelde, net zo lang tot het goed was.
    De documentaire is opgebouwd uit twee delen, waarbij het eerste deel veruit het interessantst is. In de eerste twee uur wordt het verhaal verteld als een spannend jongensboek, tot het uiteenvallen van de band in 1980. Het tweede en laatste deel gaat in op het weer bijeenkomen van de band, in 1994. Hoewel er natuurlijk veel mooie live-opnames in te zien zijn en ook de sappige details niet ontbreken, ontbreekt de snelheid uit het eerste deel.

  3. Glen Campbell: I’ll Be Me

    glen campbellGlen Campbell is één van de bekendste countryzangers en -songwriters die Amerika gekend heeft, o.a. bekend door zijn uitvoeringen van ‘Gentle on My Mind’ en ‘Rhinestone Cowboy’. In 2010 werd de ziekte van Alzheimer bij hem geconstateerd. In de twee jaren die volgden, reisde hij met zijn ‘Goodbye Tour’ door Amerika, waarbij drie van zijn kinderen deel uit maakten van zijn band. Zijn laatste televisie-optreden vond plaats tijdens de uitreiking van de Grammy Awards, in 2012.
    Filmmaker James Keach volgde Campbell tijdens deze laatste tour en bracht in 2014 documentaire ‘Glen Campbell: I’ll Be Me’ uit. Het is een hartverscheurend en goudeerlijk kijkje geworden in Alzheimer en de manier waarop deze superster en zijn directe familieleden hiermee omgaan. De moed en humor worden omlijst door Campbell’s prachtige muziek, zoals ‘I’m Not Gonna Miss You’, waarmee hij genomineerd werd voor een Oscar.

  4. 20 Feet From Stardom 20 feet from stardom

    Vaak de stuwende kracht in bands, maar zelden krijgen ze de aandacht die ze verdienen: achtergrondzangers en -zangeressen. De nieuwsgierigheid van platenbaas Gil Friesen leidde tot een film die in 2014 een Oscar won als ‘beste documentaire’. Niet alleen komen diverse backup singers aan het woord, ook lichten namen als Bruce Springsteen en Sting het belang van deze musici toe. Daarnaast wordt ingegaan op de vraag in hoeverre de zangers/zangeressen zelf verlangen naar een plek vooraan op het podium. Dat blijkt te verschillen. Lisa Fischer, die werkte met de Rolling Stones en Tina Turner en momenteel een solo carrière nastreeft, zegt daarover:

    Some people will do anything to be famous. I just wanted to sing.”

  5. Ramses ramses

    Geen documentaire in de klassieke zin van het woord, aangezien het hier een dramaserie betreft. Maar het is wel een dramaserie die dicht tegen de werkelijkheid aanschuurt en veelvuldig gebruikt maakt van archiefbeelden. Maarten Heijmans speelt een verbluffend goede rol als Ramses Shaffy, zanger en liedschrijver die in de jaren zestig en zeventig furore maakte met hits als ‘Sammy’, ‘We zullen doorgaan’ en ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’. De vierdelige miniserie, gemaakt door Michiel van Erp, verhaalt over zijn jonge jaren en eerste optredens en volgt Shaffy in zijn successen, maar ook in zijn mindere jaren. Boeiende en prachtig gemaakte serie die inzicht biedt in één van de bekendste liedschrijvers die we in Nederland gehad hebben.

Eervolle vermelding: Austin to Boston

austin to boston Geen baanbrekende of diepgaande documentaire, wel een film waarvan je een ontzettende zin krijgt om op te treden en te gaan toeren. Vier bands (waaronder Ben Howard) stappen in vijf Volkswagenbusjes en leggen in twee weken bijna 5.000 kilometer af om te spelen op diverse plekken in Amerika. Naast het feit dat dit mooie plaatjes en mooie live-opnames oplevert, is het een echte feelgood film waarvan je spontaan de drang krijgt om een busje te huren en erop uit te gaan met je gitaar.

Alle genoemde muziekdocumentaires zijn te zien op Netflix (Nederlandse versie). Zijn we iets helemaal vergeten? Heb je een tip? Laat een berichtje achter in de reacties!

Boek met koffie

8 lessen die we kunnen leren van Bruce Springsteen

Afgelopen september kwam de autobiografie van Bruce Springsteen uit, vernoemd naar één van zijn bekendste nummers: ‘Born to Run’. In 79 hoofdstukken neemt hij je mee van zijn geboortehuis tot de grote podia waar hij gestaan heeft en laat hij de donkere kanten van zijn succes niet onberoerd, zoals de depressies die hem in de laatste jaren teisteren. ‘Born to run’ leest als een intense, enerverende autorit op de passagiersstoel, met The Boss achter het stuur. Vol vuur vertelt hij over álles: hoe hij begon, zijn jeugd, onzekerheden en zijn succes, met ruimte voor anecdotes over zijn band en een inkijkje in zijn levensfilosofie.

Boek met oordoppen

Uit de lijvige autobiografie, waar hij jaren aan werkte, zijn vele lessen en tips voor muzikanten en songwriters te trekken. Een paar voorbeelden:

  1. In de eerste plaats schrijf je voor jezelf.

    First, you write for yourself. . . always, to make sense of experience and the world around you. It’s one of the ways I stay sane. Our stories, our books, our films are how we cope with the random trauma-inducing chaos of life as it plays.

  2. Een goed liedje blijft ook overeind als je het solo speelt.
    Toen Springsteen n.a.v. zijn album ‘The Ghost of Tom Joad’ besloot om in de bijbehorende tour in zijn eentje het podium op te gaan, reageerde niet iedereen enthousiast. Hij had toch een fantastische (E Street) band? Maar:

    If your song was written well, it will stand in its skeleton form.”

  3. Zoek voor je band niet naar de besten, maar zoek naar een ‘klik’.
    In Springsteen’s zoektocht naar muzikanten voor zijn befaamde band, keek hij niet alleen naar virtuositeit.

    You’re not looking for the best players. You’re looking for the right players who click into something unique.”

  4. Volg je eigen koers.
    Een album maken met nauwelijks gitaren erop terwijl fans je kennen als een gitaargod? Je platenbaas nee verkopen als hij je plaat op wil nemen met een andere band? Accepteren dat je label als gevolg van die keuzes weinig promotie voor je gaat doen? Springsteen volgde op vele momenten zijn eigen koers en dat bracht hem ver, heel ver.
  5. Laat je in je keuzes leiden door je welzijn en geluk – en daarna pas door de opbrengsten van je tour.
    Een advies van manager en vriend Jon Landau – wat niet iedereen hem in dank afnam, maar wel van grote invloed was op Springsteen’s gezondheid.
  6. Wees op je hoede bij platenmaatschappijen.

    The dynamic between creativity and commerce remains a convoluted waltz. If you want to fly by your own lights, reach the audience you feel your talents deserve and build a work life on what you’ve learned, value and can do, be wary.”

  7. In je hoofd klink je altijd beter.
    Toen Bruce met één van zijn eerste bands Steel Mill de studio in was geweest en het resultaat terug hoorde, brak het koude zweet hem uit en wou hij zo snel mogelijk de studioruimte uit.

    You always sound better inside your head and in your dreams than you do in the cold light of the playback room. There, the way you truly sounds initially lands on you like a five-hundred-pound-weight. Inside your head, you’re always a little better of a singer, a little better of a guitarist and, of course, as with the layman, a little better-looking.”

  8. Optreden is een privilege.
    Dat muziek maken in het Engels vertaald wordt als playing music heeft een reden:

    I’ve left enough sweat on stages around the world to fill at least one of the seven seas; I’ve driven myself and my band to the limits and over the edge for more than forty years. We continue to do so but it’s still “playing”. It’s a life-giving, joyful, sweat-drenched, muscle-aching, voice-blowing, mind-clearing, exhausting, soul-invigorating, cathartic pleasure and privilege every night. You can sing about your misery, the world’s misery, your most devastating experiences, but there is something in the gathering of souls that blows the blues away.”

Boek met gitaar

Springsteen’s autobiografie ‘Born to run’ is (bij uitgeverij Spectrum in de Nederlandse vertaling) verkrijgbaar bij de boekhandel.

6 mooie artikelen over Leonard Cohen

Een van de beste liedjesschrijvers ter wereld is niet meer. Afgelopen week overleed Leonard Cohen, inspirator en muzikale gids van velen (waaronder ondergetekende), naamgever van dit blog, op 82-jarige leeftijd. We herdenken door te luisteren en te lezen, in mooie stukken zoals deze:

There Is a Crack in Everything, That’s How the Light Gets In: Leonard Cohen on Democracy and Its Redemptions

  • Ook zo mooi: wat Cohen zegt over creativiteit en hard werken voor de muziek:

Leonard Cohen on Creativity, Hard Work, and Why You Should Never Quit Before You Know What It Is You’re Quitting

  • Een grondige analyse van Cohen’s laatste album, door Alain Verheij:

Ervaar de nieuwe Leonard Cohen met de Lazarus Luisterwijzer

  • NY Times zette in beeld hoe hit Hallelujah doorleeft in series en films.
  • En heb je nou helemaal geen idee over wie we het hebben? Snel gaan luisteren: de Volkskrant geeft je een voorzetje. Maar vergeet ook zeker zijn laatste album niet.

 

 

Monyay! Overzicht van week 44

Afgelopen week bracht weer veel interessant en muzikaal lees- en kijkplezier:

  • Zoals deze heerlijke infographic die je heel veel vertelt over de songwriting van The Beatles.
  • Staat je muziek op Spotify? Je statistieken bekijken wordt nog makkelijker (en leuker) met Spotify’s New Home for Artists.
  • Muziek als het ‘nieuwe lokkertje’. NRC legt uit.
  • Een nieuwe ‘Song Stories’ door 3voor12, dit keer over Jack Garratt’s Breathe Life.
  • Ook fijn: een playlist met songs over songwriting.
  • Op De Correspondent, door singer/songwriter Rufus Kain: ‘Waarom wereldmuziek een vorm van westerse geschiedvervalsing is’
  • Vanaf 25 november elke laatste vrijdag van de maand in de Q-Factory in Amsterdam: SPRAAKWATER, een netwerkborrel voor de media-, muziek- en entertainment sector.

En dan, als laatste, waarom deze maandag voor mij een groot YAY!-gehalte heeft: kijk hier maar eens! Ik heb nu al zin in 2017, en een aantal singer/songwriters met mij! 🙂

Fijne week!

Pagina 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén